" I thrive on chaos."
ในทุกคืนที่หลับฝัน
ยังคงมีภาพของคุณโลดแล่นชัดเจนอยู่ในนั้น
รอยยิ้มที่ไม่เคยจางหาย
สายตาที่คอยมองมาด้วยความห่วงใย
และอ้อมกอดอบอุ่นนั้น...
แต่มันจางหายไปเมื่อลืมตาตื่นเสมอ...
แม้ในยามที่งีบหลับ
ภาพคุณก็ยังโผล่มาให้เห็น
มาคอยตอกย้ำอยู่ทุกวัน
ทำให้ความคิดถึงท้นทวี
และความทุกข์ทรมานจากการคิดถึงคุณ
ที่มีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน...
ถ้าหากทั้งหมดในฝัน
มันไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในความเป็นจริง
ขอฉันติดอยู่กับความฝันนั้น
ตลอดไป...
ได้ไหม?
เพราะในความเป็นจริงตอนนี้
ได้แต่ตัดพ้อต่อว่าตัวเอง...
ว่าทำไมตอนนั้น...ไม่บอกความในใจออกไป
ทำไมตอนนั้น...ไม่กอดคุณให้นานกว่านี้
ทำไมตอนนั้น...ต้องพูดอะไรโง่โง่ออกไป
ทำไมตอนนั้น...ไม่ดูแลเอาใจใส่คุณให้มากกว่านี้
ทำไมตอนนั้น...ไม่จับมือคุณให้แน่นแน่น
ทำไมตอนนั้น...ไม่รั้งคุณเอาไว้...
ในตอนนี้ได้แต่คิดว่า...
ถ้ามีโอกาส...จะกอดคุณเอาไว้ให้นานนาน
ถ้ามีโอกาส...จะบอกคุณว่าจริงจริงแล้วฉันคิดอย่างไร
ถ้ามีโอกาส...จะไม่พูดอะไรโง่โง่ออกไปอีก
ถ้ามีโอกาส...จะดูแลเอาใจใส่คุณให้มากกว่านี้
ถ้ามีโอกาส...จับมือคุณให้แน่นแน่น
ถ้ามีโอกาส...จะรั้งคุณไว้ไม่ให้ไป...
ถ้าต้องตื่นมาพบกับความเป็นจริงที่ว่า
ไม่มีคุณอยู่แล้วในความเป็นจริงนั้น
และมันช่างทรมานเหลือเกิน
ขอฉันเลือกที่จะหลับตาฝัน
เพื่อที่จะยังสามารถมีคุณอยู่ได้ในนั้น
ถึงมันจะเป็นหนทางเดียว
แต่ฉัน...
ขอเลือกที่จะไม่ตื่นเลย
เพียงเพื่อจะได้พบคุณ...
จะได้ไหม?
n u t z e r
04 ก.พ. 2010 เวลา 00:31 น.